Obiady

jaka matka, taki kotlet – wegańskie mielone, pieczarkowe z kaszy gryczanej

Mówię: mielony z ziemniakami, myślę: dom. Rodzina. Mama, tata, dzieci. Ta pierwsza to z tych, co zawsze myślą o trzy kroki do przodu. Mają pomysł na niedzielny obiad już w okolicach środy. Zawsze płacą rachunki na czas, nigdy nie zapomną o składce na klasowe, ani, że srajka się kończy. Znają prognozę pogody na cały tydzień, na miesiąc, ba! – na sezon cały i zapobiegliwie kompletują garderobę. Skrzętnie robią zapasy, roztropnie przewidują, trzeźwo planują. Mnie właśnie z taką mamą się kojarzą mielone. A do nich buraczki i puree, względnie – ziemniaki z wody, takie z masłem i koperkiem. To jest w mojej głowie obiad taki, który mówi – tu jest bezpiecznie, ja wszystko kontroluję za ciebie, dziecko moje, o wszystkim pamiętam, o wszystko zadbam. Masz wykrochmaloną pościel, czyste okna i świeży chleb na kanapki do szkoły. Masz matkę, która, niczym robot niezawodny, wszystko dla ciebie zrobi. Choćby się miała zesrać i zerzygać, wszystko. Mielone, pościel, srajkę i składkę na klasowe. Bo bez tego jej nie ma, znika. Ona jest tym kotletem, tymi rachunkami, tą składką. Cała na usługach, krąży wokół Ciebie jak księżyc jakiś, świeci odbitym tylko światłem. Bo jej własne to dawno już zgasło. Mniej więcej w momencie, gdy w jej macicy zagnieździła się zygota. Wówczas ona znikła, stała się dawcą życia, pokarmu, srajki i składek na klasowe.

I myślę sobie: jaka matka, taki kotlet. Moje są nieortodoksyjne, eksperymentalne, ulepione z tego, co pod ręką. Powstały bez planu i bez napinki. Być może nawet z myślą o sobie bardziej, niż o dzieciach. Może i nie mówią rodzinie tego, co prawilny mielony, ten z puree i buraczkami na ciepło. Ale za to ja świecę światłem własnym. Osobistym takim, prosto z wewnątrz. Tym, co wzięło się z tego, że napisałam dwie książki, mimo że pewnie moim dzieciom byłoby wygodniej, gdybym tego nie zrobiła. Światłem, które kumuluje się we mnie podczas zajęć jogi. Takim, które wytwarza się, gdy mówię: poczekaj, nie przekrzykuj, rozmawiam teraz z Twoim ojcem, to jest dla mnie ważne. Posprzątaj swój pokój, odłóż skarpety do kosza, ja nie jestem na tym świecie po to, by usuwać ci spod stóp brudną bieliznę. Ono pojawia się za każdym razem, kiedy mówię komuś: niestety nie będę w stanie tego zrobić, prosisz o zbyt wiele, to przekracza moje możliwości, włazi na moje terytorium zanadto. Moje światło zapala się, kiedy zarabiam pieniądze, a potem wydaję na któreś z marzeń własnych czy rodzinnych. Mam go dużo w sobie też, kiedy głaszczę moje córki po głowach, mierzwię ich włosy, kiedy ich uśmiechy wciskają mój wewnętrzny włącznik. To też, jasna sprawa, nie przeczę. Ale to jest światło żółte, ciepłe, rozproszone bardzo, niewiele można w nim dostrzec z wyjątkiem własnych wnętrzności, zasadniczo – serca osobistego, które w takich okolicznościach przysłania wszelkie inne flaki, z mózgiem włącznie. Natomiast reflektor własny; taki, co to oświetla drogę, pomaga znaleźć kierunek; ten, który z daleka sygnalizuje innym, że jesteś, stoisz tu i błyszczysz się, jak klejnot jakiś – to światło trzeba rozniecić w sobie bez udziału osób trzecich.

Ten reflektor może włączyć się tylko wtedy, gdy mamy w życiu coś więcej niż srajki, sprawdziany, kanapki do szkoły i cudze skarpetki. Bo można, choć to trudne – być jednocześnie mamą od mielonych i taką, która ma swoje terytorium daleko od kuchni. Bądź więc mamą, która świeci własnym światłem. Bądź mamą, która błyszczy i inspiruje, to nic, że czasem nie ma obiadu. Albo nie taki, jaki pamięta się z domu, nie taki, który mówi – ja wszystko kontroluję za ciebie, dziecko moje. Miej obiad dziwny, z tego, co akurat w lodówce, miej obiad eksperymentalny, nie kontroluj wszystkiego za wszystkich, ale miej siłę, by świecić, dziewczyno, zamiast lepić mielone i być wiecznie dla innych tylko.

Wciąż tylko światłem odbitym świecić.

obiad bez mięsa
wegetariański obiad
wegetariańskie kotlety
wegańskie mielone
wege kotlety

WEGAŃSKIE MIELONE

KOTLETY BAKŁAŻANOWO – PIECZARKOWE Z KASZY GRYCZANEJ

Przepyszne! Chrupiące z zewnątrz, w środku miękkie, lecz zwarte, dające się dobrze smażyć i kroić. Aromatyczne, trochę jak kasza z pieczarkami, ale bogatsze i bardziej intensywne w smaku. Super do lunchboxa, świetne też na zimno, z sałatką lub pieczonymi warzywami.

Składniki (na ok. 15 niedużych kotletów)

  • 2 średnie bakłażany
  • 200 g pieczarek
  • 200 g kaszy gryczanej niepalonej
  • 3 łyżki mielonego siemienia lnianego (lub bułki tartej)
  • 1 cebula
  • 1 ząbek czosnku
  • 1 łyżka sosu sojowego
  • sól, pieprz
  • bułka tarta
  • olej do smażenia

Przygotowanie:

  • bakłażany pokroić w kostkę, cebulę w ósemki i upiec je razem na blasze, skropione oliwą, oprószone solą, pieprzem i ulubionymi przyprawami (użyłam czubrycy, tymianku i mieszanki o nazwie “zamiast soli”)
  • kaszę ugotować na miękko, lekko nawet rozgotowując (nie na breję, ale ciut bardziej niż by się to zrobiło gotując ją do normalnego spożycia, z sosem na przykład)
  • pieczarki umyć, pokroić na plasterki i podsmażyć na złoto ze szczyptą soli i pieprzem
  • gdy bakłażany z cebulą będą miękkie i mocno rumiane, pieczarki wysmażone, a kasza ugotowana, umieścić wszystkie składniki w misce, lekko ostudzić, doprawić czosnkiem, sosem sojowym, ewentualnie dodać szczyptę pieprzu czy ulubionych przypraw, by smak był wyrazisty
  • zblendować wszystko razem, lecz nie całkowicie, nie na pasztetową, a na masę zwartą, kleistą, z licznymi cząstkami bakłażana czy pieczarek, z widocznymi ziarenkami kaszy (określiłabym proporcje masy gładkiej do cząstek składników jako 50/50)
  • dodać mielone siemię (lub bułkę tartą), wymieszać dokładnie, odstawić na min.kwadrans
  • kiedy masa zgęstnieje, formować z niej kotlety, obtaczać je w bułce tartej i smażyć na oleju na złoty kolor
Previous Post Next Post

You Might Also Like

20 komentarzy

  • Avatar
    Reply Maria 10 listopada 2019 at 12:29

    Proszę daj mi jeszcze szybki przepis na tr ziemniaczki

    • Polka
      Reply Polka 14 listopada 2019 at 16:34

      Były po prostu odsmażone na maśle z przyprawami 🙂

  • Avatar
    Reply Ilse 10 listopada 2019 at 13:30

    Przepis brzmi smakowicie – na pewno wypróbuję. A co tam masz Polko na talerzu obok kotletów, fasolki i pieczarek?

    • Polka
      Reply Polka 14 listopada 2019 at 16:38

      A ziemniaki zwykłe, odsmażone na maśle z przyprawami 🙂

  • Avatar
    Reply Magdalenka 10 listopada 2019 at 18:23

    Przepis idealny jak dla.mnie. Ukochana kasza gryczana , baklazan, pieczarki… we wtorek robie! A tekst jakbys do mnie pisala. Takie wlasnie przemyslenia mnie nurtuja. Tylko niestety doba strasznie krotka, a z drugiej strony jak poczekam, ze potomstwo stanie sie samowystarczalne, co nastapi za jakies ok. 10 lat … to wcale nie znaczy, ze bede miala wiecej sily i czasu na zmiany.

  • Avatar
    Reply Gosia 10 listopada 2019 at 21:29

    Z tym odbitym światłem to chyba się troszkę zapędziłaś…

    • Polka
      Reply Polka 14 listopada 2019 at 16:37

      W żadnym wypadku.

  • Avatar
    Reply Aśka 11 listopada 2019 at 09:46

    Czyli kobiety powinny się wspierać,ale tylko jeśli żyją,myślą,działają podobnie? Bo o tej mamie od mielonych to tak z sarkazmem jednak, i chyba politowaniem nawet? A może ona tak wybrała i tak lubi? Ja się spóźniłam czadem ze składka, zapomnę o szaliku, a innym razem idę specjalnie po pomidory bo synek poprosił o ulubiona zupę. I siedzę po nocy z dekoracjami na wymarzone urodziny i jadę do Berlina do muzeum z dinozaurami. I może być tak i tak i to jest spoko. Rozumiem, że Pani jest osobna istota, ma marzenia, ambicje i własne plany. Nie żyje tylko dla dzieci i żeby im służyć. I prawidłowo i super. Nie musi Pani tego usilnie udowadniać 🙂 Pozdrawiam

    • Avatar
      Reply Katarzyna 11 listopada 2019 at 22:12

      Myślisz, że Agnieszka musi coś komuś udowadniać? Śledzę jej bloga z uwagą i podziwiam za ogromnie udaną samorealizację oraz za bycie rewelacyjną matką. Natomiast doceniam, że wspomina o tym, że kobiety bez wyrzutów sumienia mogą myśleć również o swoich potrzebach i marzeniach, niekoniecznie związanych z dziećmi. Nie wszystkie jesteśmy takie same, ale wszystkie jesteśmy kobietami – trzeba się wspierać a nie skakać sobie do gardeł.

      • Avatar
        Reply Aśka 11 listopada 2019 at 23:02

        Ja też czytam jej bloga już kilka lat,wydaje mi się że nigdzie w moim komentarzy nie byłam napastliwa ani nie miła. Za to tekst w moim odczuciu traktuje te kobiety wybierające „tylko” rodzinę i bycie w domu są gorsze. Ja nikomu nie skacze do gardła, i właśnie szanuje wybory wszystkich kobiet, nie tylko tych które myślą podobnie do mnie. Jestem mamą i realizuje się zawodowo bo inaczej byłabym nieszczęśliwa,ale dopuszczam i akceptuję inne wybory. Pozdrawiam

        • Avatar
          Reply Monika 13 listopada 2019 at 08:16

          Mam podobne odczucia.

        • Polka
          Reply Polka 14 listopada 2019 at 16:42

          Nikogo nie traktuję gorzej, szydzę w pewnego wzorca, bo uważam, że jest krzywdzący, prędzej czy później zniewala i unieszczęśliwia.

    • Polka
      Reply Polka 14 listopada 2019 at 16:40

      Ale mogę o tym na swoim blogu pisać. Mogę i będę. Może i tak jest spoko, choć ja zawsze będę zachęcać matki do dbania o swoje sprawy i marzenia, bo uważam, że tak jest najlepiej.

  • Avatar
    Reply Sylwia 12 listopada 2019 at 22:01

    Drogie Panie Myślę, że kluczowe słowa tutaj to “CHOĆBY SIĘ MIAŁA ZESRAĆ I PORZYGAĆ …” O takich kobietach tutaj mowa. Mielony kotlet – myślę – skojarzenie takie a nie inne … Równie dobrze może być kapuśniak… Także śledzę blog Polki od kilku lat i raczej nie ukrywa, że dogadza kulinarnie własnej rodzinie… Pamięta przy tym też o własny podniebieniu. Ale żeby się przy tym NIE ZESRAĆ I NIE PORZYGAĆ to trzeba mieć balans i WŁASNE PASJE.

  • Avatar
    Reply Yena 13 listopada 2019 at 13:29

    Czy może być coś innego zamiast bakłażan? Nie lubie…

  • Avatar
    Reply Ania 14 listopada 2019 at 09:01

    Nie ma co dzielić g… na atomy. Tak mi się wydaje. To blog Polki. Chciała w ten sposób wyrazić SIEBIE, własne oceny… i wyraziła. Nigdzie nie napisała, że każdy musi odbierać rzeczywistość w taki sposób jak Ona. Jeśli posiada się własne odczucia to trzeba opisać je na własnym blogu. Jako psycholog powiem za to (z ręką na sercu – na podstawie własnych doświadczeń zawodowych), że nie ma ani jednej takiej kobiety na świecie, która zajmując się wyłącznie rodziną i domem jest kobietą szczęśliwą. Jest to wyłącznie (w mniej lub bardziej osłaniającej formie) maska. Nie ma takich kobiet. Gwarantuję.

  • Avatar
    Reply Ania 14 listopada 2019 at 09:02

    A kotlety pychotka

  • Avatar
    Reply Mocha 16 listopada 2019 at 18:59

    Potrzebowalam przeczytac dzis ten post, dziekuje usmiechnieta, blyszczaca kobieto😘

  • Avatar
    Reply Agata 16 listopada 2019 at 21:20

    Tekst PYCHOTKA, jak zwykle 😉

  • Avatar
    Reply Zofia 22 listopada 2019 at 11:42

    Robiłam wczoraj. Bardzo dobre 🙂

  • Leave a Reply