a
Dzieciaki, Wnętrza

niehumanitarne warunki i zapas poduszek

Robię przekop do sąsiadów. Pokój Zośki dzieli tylko ściana od identycznego u państwa pod siódemką, a razem to byłoby już zacne dwadzieścia metrów.

To najlepsze, co wymyśliłam w temacie tego, gdzie podzieje się Hania, gdy już wyrośnie kołyski. Czyli za tydzień, bo je non stop i mam wrażenie, że rośnie po trzy centymetry dziennie. No dobra, bez żartów z dzieciaczka, biedny jest taki (ten mój dzieciaczek). Nie ma co z nią zrobić. Powiecie – trzeba było nie robić dzieciaczka. I ja sobie tak nawet przez pierwsze lata po Zośce myślałam – że żadnych dzidziusiów póki nie będzie czterech pokoi. Ale złapałam się na tym, że nie o pokoje chodziło, a o lęk przed szaleństwem i to była tylko niezła wymówka. Niezła – bo wiedziałam, że tych czterech pokoi to my prędko mieć nie będziemy. Ale do rzeczy – w tym mieszkaniu własny pokój mogłaby mieć Hanula tylko gdybyśmy zlikwidowali jadalnię. Czyli nigdy, bo nie oddam.
Zostaje więc Zosiny tramwaj – bo jak inaczej nazwać tę kiszkę, szeroką na dwa metry, długą na pięć? Jak w tym wagonie zmieścić dwoje dzieci wraz z dobytkiem, no jak, ja się pytam? Łóżko piętrowe odpada, albo wchodziłoby się wprost do niego z przedpokoju albo zasłaniałoby całe światło. Co z tym dobytkiem? Gdzie trzymać te tony książek, klocków i misiów? Co z ubraniami dwóch dziewcząt, gdy jedną ścianę zajmą ich łóżka? No i czy to w ogóle jest humanitarne, by jedno pomieszczenie zamieszkiwała pięciolatka, która ma własny kuferek na biżuterię z niemowlęciem, które rżnie w pieluchy? Bynajmniej.
Poglądy mam liberalne, więc uważam, że każdy ma to, co sobie zorganizował, ile dostał, zarobił czy ukradł. Nie mam więc do nikogo pretensji, że mi nie dał więcej metrów kwadratowych, bo mam dwoje dzieci. Wręcz nie sądzę, żebyśmy powinni czuć się jakoś specjalnie nieszczęśliwi i pokrzywdzeni przez los. Wiem, że wielu ludzi w tym kraju ma gorzej. Osobiście znam takich, co mają ciaśniej i mniej komfortowo, a i to na kredyt, który ledwo dają radę spłacać. Wiem i znam, dlatego wciąż wkurza mnie to, że przestrzeń mieszkaniowa na głowę jest w tym kraju towarem deficytowym. Że nie żyjemy jak te moje Szwedki i Norweżki ukochane – w wielkich domach, w których każde z siedmiorga dzieci ma własny pokój, a do tego wspólną bawialnię, trzy kible, stumetrowy salon, strych, hol, po którym można jeździć na rowerach i podwórko jak nasze szkolne. Denerwuje mnie to, że nie mam gdzie suszyć prania, przechowywać bombek i deski do prasowania, a moje dzieci – lat pięć i zero, muszą dzielić pokój wielkości przedziału kolejowego, mimo, że jedna ma już własny kuferek na biżuterię, a druga rżnie w pieluchy. Sorry, dziewczyny, nie o takę Polskę walczyli wasi dziadkowie.
Ponieważ wbrew zdrowemu rozsądkowi i wszelkim znakom na niebie i ziemi, poziom optymizmu gospodarczego mojego męża jest wysoki, na równi zresztą z poziomem jego wiary w to, że niedługo zostanę sławna i bogata, to ja już robię zapasy na przyszłość. Zapasy poduszek konkretnie. Bo a nuż zostanę nagle bogata i wtedy dziewczynom nie starczy do dwóch pokoików, co nie?
Trzy najnowsze poduchy: chmurka, łezka i ta w żółte trójkąty to moje wyprzedażowe zdobycze ze sklepu Ohmama – trwa tam obniżka cen tekstyliów o 30%.
Pozostałe poduszki:
dzieci na paradzie – Lamps & Co 
Lalka z uszkami – Scandiloft
żółty kotek – alelale
sowa – Sass & belle
szary kotek – ciocia Zosi i Hani :)
Poprzedni wpis Następny wpis

Mogą Ci się spodobać

43 Komentarze

  • Odpowiedz Marcelina Sistersabout 14 stycznia 2015 at 18:56

    Oj z tymi metrami to już tak jest. My mamy dwa pokoje, 65 metrów i obecnie trwała batalia o kąt biurowy dla mnie. Zdobyłam, zwyciężyłam. Mam miejsce do pracy, więc jak to mówi mój tata, są to dwa kroki do bogactwa, bo miejscówka na realizację planów zawodowych już jest. No, to teraz niech tylko konto w banku napęcznieje i bierzemy się za dzieci :-)

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:01

      Super, to do roboty! Choć w sumie 65 metrów brzmi jak wystarczająca powierzchnia dla małej rodziny :)

    • Odpowiedz Marcelina Sistersabout 15 stycznia 2015 at 16:41

      Dokładnie tak brzmi, ale są dwa pokoje i bardziej się tego podzielić nie da :-))

  • Odpowiedz Kakałoo Blog 14 stycznia 2015 at 19:13

    A mówiłam! A ostrzegałam! Jak tylko pokazałaś pierwsze zdjęcie Hani na łóżku Zosi, to wiedziałam, że Młodsza to królestwo przejmie :-)
    Ej, serio, nie ma co narzekać. Znam rodzinę, co się w szóstkę w kawalerce ciśnie, bo nie mają innego wyjścia, ale szczęścia i optymizmu to im niejeden zazdrości. Także wiesz, jakoś to wszystko zorganizujecie i będzie pięknie.
    A ten uśmiech bezzębny Hanuli rozwala :-) No muszę mieć córkę, nie ma bata :-)

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:03

      No niestety, to było wiadomo jeszcze jak była w brzuchu :) a córki polecam, fajne stworzenia :)

  • Odpowiedz Marta Adolf-Truchin 14 stycznia 2015 at 19:46

    Chce zaprotestowac, Szwedki tyllko wyjatkowo maja ogromne domy, bo to nieekologicznie, tu tylko mieszkania maja ogromne. A to prawda, jak sie przeprowadzilam do wiekszego mieszkania to od razu zaczelam kombinowac, czy moze kolejne dziecko? Na razie stanelo na piesku, a i wage i hormony musze uregulowac, wiec do roboty. Polka Cudna ta Hanula Twoja i tyle Buziaki Marta

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:05

      Marta, a te wszystkie blogerki w ich białych domach cudnych?! Może w dużych miastach więcej mieszkań, ale na prowincji to idę o zakład, że te chałupy mają wielkie :) to do roboty, instynktu pieskiem nie zagłuszaj :)

  • Odpowiedz Anonymous 14 stycznia 2015 at 19:50

    Ja z siostrą starszą o 4 lata mieszkałam do 8 roku życia (mojego) i dało radę, nawet było mi trochę smutno jak się okazało że po wakacjach dostałam własny pokój :)

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:06

      Mi nie było jak dostałam swój w wieku 18 lat :)

  • Odpowiedz Anonymous 14 stycznia 2015 at 20:11

    czasem jest ciasno, ale jak przytulnie. a u ciebie w dodatku przepięknie.

  • Odpowiedz Agnieszka Semrau 14 stycznia 2015 at 20:25

    Ja myślę, że wspólny pokój dla dwóch dziewczyn to super sprawa! Nawet przy takiej różnicy wieku. Moje dwie łobuzki (4 lata różnicy) będą mieszkały razem, choć na upartego mogłabym jakoś ich pokój podzielić na dwie klitki. Niech się zżyją trochę dziewczyny :) Ale nie o tym miałam. Chciałam napisać, że zawsze podziwiam jak u Ciebie pięknie! Wzdycham nad każdym zdjęciem :) Pozdrawiam!

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:07

      Dziękuję pięknie! Pewnie jakoś przeżyją nooo :)

  • Odpowiedz Mania 14 stycznia 2015 at 20:42

    Ja uważam, że właśnie niesłuszne jest aby dzieci w takim wieku miały osobne pokoje :) to są dzieci, wprawdzie spora różnica wieku ale to nadal dzieci i jeszcze przez kilka lat tak zostanie… Z bratem dzieliłam pokój do 13-tego roku życia. I jasne, że musieliśmy uczyć się razem w nim żyć, było wiele kłótni, bijatyk. Ale gdy w końcu dostałam swój pokój, to odczułam to jako takie rozstanie z bratem. Z jednej strony miałam swój świat, mogłam wszystko robić po swojemu, ale z drugiej strony każde zamykało się w swoim pokoju i koniec… straciliśmy trochę kontakt. Mieszkając razem dzieci uczą się dzielić, uczą się współpracować i patrzeć na potrzeby rodzeństwa. A poza tym co się dzieje, jeszcze 30-40 lat temu w jednym pomieszczeniu mieszkały całe rodziny, a teraz każdy musi mieć swój pokój? Jeszcze przyjdzie czas aby je rozdzielać :)
    Coś wymyślisz w sprawie rozmieszczenia… może łóżko rozsuwane, takie 2 w 1?
    No i muszę to napisać, no muszę: Hania jest cuuudooowna!!! :))

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:10

      Heh, dzięki :) raczej nastawiam się że to będzie sytuacja przejściowa więc nie planuję kupować nowych mebli, żadnych specjalnych łóżek. Zosia ma swoje a Hanka na razie dostanie jej poprzednie łóżeczko. Będzie ciasno ale mam nadzieję, że to tymczasowe.

  • Odpowiedz mama-granda 14 stycznia 2015 at 21:54

    U nas jest podobnie ! 😉 Gdy Lea przyszła na świat – mieściliśmy się w jednym salonie z całym dziecięcym majdanem – bo sypialnia nie była jeszcze gotowa… Później, gdy sypialnia została ukończona – częściowo przenieśliśmy się tam – choć też szału nie było, bo metraż jaki jest taki jest… Potem urządziliśmy Lei pokój, zaledwie 9 m2.
    I choć z każdym rokiem przybywa nam metrażu to wciąż jest go za mało. A teraz to już w ogóle nie wiemy gdzie upchnąć Brzuszkową. Póki co wymieniliśmy wielką szafę w sypialni na dziecięce łóżeczko… a co, gdy podrośnie i łóżeczko plus trzy szuflady to będzie za mało? 😉

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:11

      No masakra z tymi mieszkankami ciasnymi, prawda? Domek dla każdego! :)

  • Odpowiedz Justi 14 stycznia 2015 at 22:23

    u nas oczywiste było , że Dziecię, póki co mamy ich sztuk jedną, ląduje w naszej sypialni. I wylądowało chociaż rozprzestrzenia się niebezpiecznie i salon teraz ozdabiają mi leżaczki i maty, w przedpokoju potykam się o fotelik i gondolę wózka. Ale kiedyś nadejdzie moment, że dzielenie pokoju ze starymi stanie się mało wygodne i ktoś będzie się musiał wynieść. I jakoś dziwnie przeczuwam, ze niestety będziemy to my .

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:12

      Niestety też tak przeczuwam. My się sypialnią cieszyliśmy rok :)

  • Odpowiedz . MartynaG.pl 14 stycznia 2015 at 22:41

    Wasz kącik jest naprawdę cudowny… Mimo tego, że tak nieustawny to jestem przekonana – że na pewno coś świetnego wymyślicie… Czekam zatem jak to się rozwinie 😉
    Szukam inspiracji, w końcu w tym roku sami się na swoje wprowadzamy.
    http://www.MartynaG.pl

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:14

      Coś tam się pewnie wymyśli :) zazdroszczę urządzania nowego lokum!

  • Odpowiedz Gosia Skrajna 14 stycznia 2015 at 23:28

    My mamy 2 pokoje, 2 dzieci. Przed dziecmi ukrywam się w toalecie, latem na balkonie :)
    U nas na stanie chlopak 9 lat i cora 2-letnia…prędzej czy pózniej trzeba będzie ich rozdzielic.
    Na razie każdy ma swój przeciwległy kąt zagospodarowany do spania.
    Chcielibyśmy zyskac nowy pokoj kosztem salonu, do którego planujemy przeniesc kuchnie…
    Teraz nasz duzy pokoj i tak spełnia funkcje sypialni, salonu, jadalni, bawialni więc jak będą blaty kuchenne to pewnie nawet nikomu nie będą przeszkadzac, hehe

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:16

      Skomplikowany system :) RZeczywiscie takie połączenie płci i wieku w jednym pokoju problematyczne nieco…powodzenia!

  • Odpowiedz Nitka Design 14 stycznia 2015 at 23:36

    Może humor Ci się Polko poprawi gdy pomyślisz, że mogłoby być odwrotnie, czyli mogłabyś mieć ten ogromny dom jak Szwedki a nie mieć dzieci, które swoim śmiechem ten dom zapełnią.
    Chyba jednak tysiąc razy bardziej wolałabym zmagać się z problemem małego metrażu i mieć dzieci niż mieć duży dom a nie mieć dzieci.
    Maleństwo masz urocze! Gratuluję:-)

    • Odpowiedz Chana 15 stycznia 2015 at 12:58

      oj zgadzam się..ja mam do dyspozycji prawie 90m, ale jesteśmy z mężem sami..nie licząc kota:) cały czas liczę, że to się kiedyś zmieni..

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:13

      Macie rację, doceniam to, co mam. Tak se tu zrzędzę pół żartem, pół serio. Trzymam kciuki za Was!

  • Odpowiedz Anonymous 15 stycznia 2015 at 02:17

    Swój pokój dostałam gdy miałam…16lat? W międzyczasie spałam w jednym łóżku z siostra 10 lat starszą, a czasem z bratem 3 lata starszym. Dostałam swoje, gdy tylko wyszłam z rodzicowego, ale że mnie od zawsze taka nocna przytulaczka. O ile jedno łóżko to może nie jest najlepszy pomysł, to mieszkanie wspólne to najlepsze co może być.

    • Odpowiedz Anonymous 15 stycznia 2015 at 02:19

      + nic nie zastąpi nocnych rozmów i więzi jaka z nich powstaje :) :)

    • Odpowiedz Anonymous 15 stycznia 2015 at 10:21

      U nas różnica 4 lata ale płeć różna…mają na razie pokój podzielony na pół- tzn po jednej stronie zabawki,stolik i łóżko Młodego,po drugiej Starszej. Szafa zabudowana w rogu. Problem oprócz powierzchni i sprzątania (bo to ona/on narozrzucal) pojawia się gdy On chce spać,a Ona nie i mu gada,albo chce czytać przy świetle w łóżku a lampka święci prosto na Niego….no i jak przychodzą znajomi do obojga (rodzeństwa) bo wtedy kto zajmuje pokój a kto bawi się w innych pomieszczeniach…

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 16:17

      Ech, no właśnie same problemy z takim wspólnym pokojem :(

  • Odpowiedz eeewa 15 stycznia 2015 at 10:16

    hej polka dot.
    ujawniam sie, choc czytam i ogladam juz jakis czas.
    miedzy moimi chlopakami jest dokladnie 4.5 roku. zmienialismy mieszkanie pare miesiecy temu. z 2 na 3 pokoje, mozna powiedziec bez szalu (choc dla mnie szal jest, bo mieszkanie w poniemieckiej kamienicy z sufitami na poziomie 4m daje spore pole do popisu). chlopaki maja oczywiscie wspolny pokoj, bo ja nie wyobrazam sobie nie miec sypialnio-gabinetu (pracuje w domu), co prawda spory, ale wspolny. nie sadze bysmy w przeciagu 15 lat gdziekolwiek sie ruszali, chyba ze nagle staniemy sie milionerami, co jest raczej watpliwe. tak wiec mysle, ze chlopcy beda razem juz forever. az sie ktorys wyprowadzi, bo mamy taki plan, jako wyposazeni przez rodzicow w „pakiety startowe” w postaci wlasnych katow, ze przekazemy „cegielke” dalej i kazdy z synow dostanie kawalerke. nie czuje, ze to cos nie tak, jakis blad. choc oczywiscie mi latwiej mowic, bo chlopaki maja do dyspozycji 19m plus 10 na antresoli.
    jestem jednak pewna, ze i z waszego tramwaju mozna cos fajnego zrobic. wychowana na katalogach ikei (od 1997 mam wszystkie, sama nie wiem co tym myslec :P) w naszym poprzednim mieszkaniu wykorzystywalam kazdy centymetr sciany. kubiki, szafeczki, poleczki – wszedzie. nad drzwami lazienkowymi na zwiniete w rulon reczniki, nad drzwami wyjsciowymi na czapki i kapelusze. u dzieci to samo. jestem pewna ze znajdziesz sposob by krolewny podzielily sie krolestwem. a zoska nie zechcialaby krolowac na wysokosciach? (http://www.ikea.com/pl/pl/catalog/products/70242086/ na ten przyklad?)
    pzdr :)

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 15:28

      no właśnie o tym pisałam – ten pokój ma dwa metry szerokości, więc jak wstawię tam łóżko szerokie na półtora + drabinka, to nie będzie jak się ruszyć. takie piętrusy są super, ale do bardziej kwadratowych pomieszczeń, u nas wyglądałoby to jak przedział sypialny :) a twoje chłopaki to kawał królestwa mają, pozazdrościć!

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 15:29

      no i miło mi, że się ujawniłaś :)

    • Odpowiedz eeewa 15 stycznia 2015 at 23:25

      tak tak, wiem. mialam jednak wrazenie, ze masz na mysli klasycznego pietrusa – lozko na dole, lozko na gorze i wtedy – zgadzam sie, to mogloby przytloczyc. jednak taka pseudoantresolka na dlugich chudych nogach nie zabiera przestrzeni na dole, jest azurowa i lekka. mozesz tam zrobic wszystko, co chcesz. postawic to samo, co aktualnie nie posiada nadbudowy. biurko plus pierdoly dziewczynskie. lozko mlodszej ulozone prostopadle plus komode. wg mnie nie przytlacza to z perspektywy dolnej.
      co do nasrywania wszystkim wszedzie (czyli ikea stajl) to wiesz – zdaje sobie sprawe, ze jest to dalekie od czystosci kadru aranzacji rodem z fantastic frank, no ale coz. w tym calym niedoborze metrazu trzeba zalezc zloty srodek pomiedzy mnostwem dobytku i zamilowaniem do kolekcjonowania ladnych rzeczy a pragnieniem jako takiego ladu.

      przemysl z tym patyczakiem ikeowskim.

      natomiast opcja – oddanie dzieciakom duzego pokoju (z tego, co rozumiem aktualnie polaczonego z kuchnia – dla mnie no way). duzy pokoj jest sila rzeczy cetrum domowego swiata. jest dla was i dla dzieci. to wy jestescie tu pod wozem, ze nie macie swojego absolutnie swojego intymnego kata, tylko dzielicie ta przestrzen z dzieciarnia. nie pozwolcie sie stamtad wykopac do tramwaju. sorry. milosc rodzicielska tez ma swoje granice. paszly do tramwaju, krolewny. 😉
      ale co ja tam wiem, jestem wyrodna 😉

  • Odpowiedz Agnieszka K. 15 stycznia 2015 at 12:23

    rzeczywiście imponująca kolekcja poduszek

  • Odpowiedz Home on the Hill 15 stycznia 2015 at 14:38

    Z tymi metrami to najczęściej właśnie tak jest, ze ich brakuje;) U nas co prawda różnica wieku mniejsza ale za to płeć przeciwna i też jak Antos trochę podrośnie, to będzie dzielił pokój z Majką. I jakoś się tym wcale nie martwię;) Co prawda mamy możliwość zrobienia im osobnych pokoi ale to musiałoby być kosztem salonu bądź naszej sypialni, więc najwcześniej pomyślę o tym za kilka dobrych lat;) Pozdrawiam:)

  • Odpowiedz AsikEm 15 stycznia 2015 at 15:21

    Polko, narazie mam jedno dziecko ale mysle o drugim w przyszlosci. Gdy tak sie stanie, rozwazamy opcje przeniesienia sie do ‚tramwaju’ a zostawienia dzieciakom duzego pokoju, w ktorym na pewno by sie pomiescily. Moze tez o tym pomyslcie…

    • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 15:25

      jeśli nie uda się nam przenieść do większego mieszkania w ciągu roku-dwóch to będę to rozważać. tyle że ten nasz pokój to też jest taki bardziej wspólny – tu gnijemy na kanapie, oglądamy telewizję, bawimy się…nie wyobrażam sobie mieszkania bez pokoju dziennego, a tak to by de facto wyglądało.

  • Odpowiedz Polka Dot 15 stycznia 2015 at 15:22

    no ale macie chociaż tę sypialnię, z której w razie czego można zrezygnować, a u nas dupa :( Pozdrowienia!

  • Odpowiedz Babaruda 15 stycznia 2015 at 16:11

    A wstaw moze to wieksze lozko w poprzek pokoju tak, zeby mozna bylo pod nim przechodzic, takie lozko na pieterku, a mala moze byc zainstalowana nizej. Polecam pinterest, tam jest masa pomyslow. Malenka przesliczna!

  • Odpowiedz Hally 15 stycznia 2015 at 17:49

    My mamy to nasze 67m i jestem happy bo nie mieszkam z teściową..hehehe….
    Mamy trzy pokoje w tym ciasną kuchnię:P Sypialnie z moim kątem do pracy….duży dzienny z wielkim stołem jadalnym i pokój dzieci…3,5×5 który może kiedyś podzielimy na pól bo da się:P
    Ps. Suuuper są te poduchy..szczególnie te z rumieńcem….miałam przyjmność być z dziewczynami na jednych targach i chociaż to moja konkurencja to nie da się ich nie lubić i u nich nie kupować:P

  • Odpowiedz Mama Ani i Jula 17 stycznia 2015 at 00:00

    Nie wiem czy to na miejscu ale tez dorzucę swój pomysł.. Rozwiazanie jakie zastosowaliśmy u nas.. Mamy taki sam układ prawej części mieszkania.. Przedpokój, mały pokój i kuchnia tworzą jedna przestrzeń, taka sama jak u Was (z mini ścianka w miejscu gdzie u Was jest szafka z butami i lustro.. Na ścianie mamy ciąg białych mebli plus tv, rozkładany narożnik bardzo prosty ciemnoszary pod oknem i krótkim bokiem tyłem do kuchni a za nim wyspę… U Was moze byc jakiś mniejszy stół jesli nie chcesz stracić miejsca do jedzenia.. Tym sposobem masz salon jako serce domu.. I wtedy dziewczyny do Was a Wy osobista sypialnie do wagonu:)

  • Odpowiedz Natalia D 21 stycznia 2015 at 16:04

    No niestety nie wiem czy dozyjemy czasow i metrazy jakie maja na polnocy naszego kontynentu:/!
    My kupujac mieszkanie bylismy we dwojke i przed wylotem do Australii.Zdecydowalismy sie na 43m i tyle samo tarasu. Niedlugo po kupnie okazalo sie ze nas przybedzie i trzeba bylo kombinowac. Wykorzystalismy czesc tarasu i ja zabudowalismy.Powstal w ten sposob dodatkowy pokoj a nasze mieszkanie zyskalo 10m.
    Co do poduszki chmurki mamy taka,ale z zoltymi rumiencami.Zapraszam Cie do siebie a ja zostaje z Toba na dluzej:)
    sciskam Cie serdecznie
    http://trojenawalizkach.blogspot.co.uk/

  • Odpowiedz Justyna 3 czerwca 2015 at 09:37

    skąd jest ta podusia chmurka?

  • Zostaw coś po sobie