Slajd111
Dzieciaki

keep calm and bake on (oraz muffinki-sowy)

Muszę się Wam do czegoś przyznać. Wczoraj zwątpiłam, bardzo zwątpiłam w to, co tu wyprawiam. Ale od początku. Moje dziecko poszło samo na pierwszą w życiu imprezę. Weszliśmy w ten kostiumowo-wizytowy okres, więc poczułam, że muszę stanąć na wysokości zadania. Niby wiem, że pierwsze Haloween to nie takie wielkie halo jak na przykład pierwsza komunia, ale jednak, mój perfekcjonistyczny umysł wypełniły wizualizacje. W głowie miałam te wszystkie wystylizowane babeczki i cake-popsy, ciasteczka i smakołyki w kształcie trupów, czaszek, przystrojone mózgami, pajęczynami, małe mumie i pająki pojawiły się w mojej głowie i chciałam zrobić je wszystkie. Łatwizna, widziałam na Pintereście przecież. Ja nie dam rady? Ja przecież prowadzę bloga semi-kulinarnego, ja się świetnie na tym znam i dekorowanie ciasteczek to dla mnie jak splunąć. Pająki, czaszki i mózgi, ja Was wszystkie wytworzę i wyprodukuję ku powszechnemu zachwytowi wszystkich. 
Im bliżej dnia zero, tym moje plany robią się skromniejsze, tym mniej mam czasu, mocy i fantazji, brakuje mi wyrafinowanych cukierniczych dodatków, deficyt mam też siły i ochoty. W dniu zero mocy, fantazji i siły zostało już tyle, co brudu za paznokciem. I kiedy tak półprzytomna ze zmęczenia o 22-iej wyjęłam z pieca blachę muffinów i zaczęłam żałosne próby wystylizowania ich haloweenowo, wyrażałam się o nich tak, że dobrze, że Zośka już spała. Wulgaryzmy wszelkiej maści wypływały z moich ust, gdy kolejne cholerne ciasteczka łamały się i odpadały, gdy ubabrana czekoladą po łokcie musiałam stwierdzić, że nie umiem mnożyć i za mało ich kupiłam, by stworzyć muffinki-sowy.

Moje próby kreatywnego wybrnięcia z sytuacji skończyły się rozpaczliwie, nie miałam składników na mózgi ani na pająki, zaczęłam więc przyklejać im (muffinkom) oczka. Patrzyło teraz na mnie swoimi cukrowymi oczami kilka babeczek, patrzyły z wyrzutem, postanowiłam więc doprawić im buźki. Dokleiłam żelkowe szczęki. Efekt był kompletnie żałosny, patrzyło teraz na mnie osiem czekoladowych karpii, wyglądały jakby błagały o litość i powrót do wanny. Nie dość, że miały te rozdziawione, gumowe paszcze, to jeszcze oczka miały jakieś takie puste. Zaczęłam więc wypełniać je – na dużą cukrową kuleczkę mała cukrowa kuleczka, taka całkiem malutka. Pędzelek, woda, kuleczki wpadają w czekoladę, topią się i gubią. 

I tu następuje moment kulminacyjny tej opowieści. Poczułam wtedy absurd sytuacji – jest 23-cia, jestem kobietą wykształconą i pracującą i oto ze łzami w oczach nanoszę mokrym pędzelkiem oczy czekoladowym karpiom. Ja przecież przeczytałam Heideggera i Wittgensteina! Ja rozprawki i eseje pisałam na tematy filozoficzne i ważne, dyskutowałam o tekstach feministek, ja klasyczne teorie socjologiczne zdałam na piątkę, i jak skończyłam?! Oczy babeczkom przyklejam, choć padam na ryj.
Ostatecznie wyszło nieźle, te sowy nawet całkiem spoko, gorzej prezentowały się te pseudo-mumie, następcy karpików. To nauczka, że nie da się wszystkiego, idealnie, perfekcyjnie, mimo wszystko, w środku nocy, jak te roboty z pinteresta.


Czekoladowe muffiny:

(ok.20 niskich babeczek)

• 1 i 1/2 szklanki mąki pszennej
• 3/4 szklanki cukru
• 1/4 – 1/3 szklanki kakao
• 1 łyżeczka sody oczyszczonej
• 1/3 łyżeczki soli
• 1/2 szklanki wody
• 1/2 szklanki maślanki lub jogurtu naturalnego
• 1/3 szklanki oliwy lub oleju roślinnego
• 1 łyżka rumu (likieru smakowego lub octu winnego)

  • Mąkę przesiać do miski, dodać cukier, kakao, sodę, sól, wymieszać.
  • Do suchych składników wlać mokre: wodę, maślankę lub jogurt, oliwę lub olej oraz rum (likier lub ocet winny). Delikatnie połączyć składniki mieszając łyżką.
  • Papilotki napełnić masą do połowy wysokości, chcemy uzyskać niskie babeczki, żeby oczy sowom nie spadały.
  • Wstawić do piekarnika i piec przez 25 minut. Po tym czasie patyczek wetknięty w środek powinien być suchy.


źródło: Kwestia Smaku

Do dekoracji:

  • ciasteczka Oreo lub inne ciemne markizy z białym kremem (pod dwa ciastka na babeczkę)
  • M&M’s lub inne draże
  • tabliczka czekolady (gorzka lub mleczna, wedle uznania)

Czekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej i rozsmarować na ostygniętych babeczkach. Ciasteczka rozłożyć na pół, na każdym ułożyć jedną drażę, leciutko docisnąć. Tak powstałe sowie oczy delikatnie nakleić na babeczkę, na środku zrobić nos z połowy drażetki.

To jeden z łatwiejszych sposobów na robiące wrażenie stylizowane wypieki, olejcie te wszystkie mózgi, mumie i duchy. Poczułam w tej rozpaczy nad „karpiami”, że nie muszę być utalentowanym cukiernikiem, bo jestem już przecież: pielęgniarką, sprzątaczką, kochanką, kucharką, dekoratorką, animatorką, psychologiem dziecięcym,  specjalistką od marketingu i piaru, blogerką.

Więc wyluzujcie, moje drogie, nie ma się co porywać z motyką na słońce, nie dajcie się omamić Pinterestowym dziwactwom.

P.S: Musicie wiedzieć coś jeszcze – po cichu czytam Chujową Panią Domu i ryczę ze śmiechu.
Poprzedni wpis Następny wpis

Mogą Ci się spodobać

10 Komentarze

  • Odpowiedz Natalia Bojarska 31 października 2013 at 10:53

    Piękne są!

  • Odpowiedz Alicja K. 31 października 2013 at 12:50

    Daj spokoj… bo Cie ten perfekcjonizm zje od srodka ;)) Muffinki wyszly bardzo pierwszorzednie!! Zofia pewnie zachwycona.

    • Odpowiedz Polka Dot 31 października 2013 at 15:15

      Zofia zadowolona, ja w sumie z sówek też, ale ta druga część była tak absurdalna, że wymagała opisania:)

  • Odpowiedz ROOMSERVICE 31 października 2013 at 13:54

    Z perfekcjonizmem nie ma co walczyć, wiem bo próbowałam :) Babeczki i tak wyszły fantastycznie i na pewno tak samo smakują. Pozdrawiam.

    • Odpowiedz Polka Dot 31 października 2013 at 15:16

      Smakują mega, z sów jestem zadowolona, ale te mumie obleśne:) Ja myślę, że jednak trzeba trochę starać się wyluzować, nie szaleć perfekcyjnie.

  • Odpowiedz Fanaberia 31 października 2013 at 15:51

    Sowy wyszły super:) A że nie zawsze wszystko wychodzi – taki lajf, jak to mówią, chociaż wiem, że czasem ciężko odpuścić;)
    Mi w kuchni na szczęście (?) wychodzą tylko najprostsze rzeczy, bardziej „wykwintne”, takie jak banalne dla innych leniwe czy sernik na zimno z góry skazane są na porażkę;)

    • Odpowiedz Polka Dot 31 października 2013 at 21:48

      no właśnie, taki lajf, tylko że się czasem czuję oszukana i zmanipulowana przez te internety, a Pinterest to już w tym przoduje – napalam się na coś, co się wydaje mega proste, a potem pół roku trzymam w zamrażarce banany, z których zjechała cała czekolada z posypką albo wkurzam się po raz piętnasty, że moje makaroniki wyglądają jak jakieś smutne placki:)

  • Odpowiedz Magda M 31 października 2013 at 18:08

    Sowy wymiatają! Ja miałam podobny zapał do robienia czegokolwiek, więc dla okolicznych dzieciaków, które od rana szturmują nas i wyłudzają słodycze, zrobiłam najprostsze babeczki z robalami. Czyli czekoladowe muffinki z pokruszonym ciastem i żelkowym robalem. Roboty zero, a wrażenie takie, że niektórzy zmieniali stroje żeby wyłudzić jeszcze jedno ciacho 😉

    • Odpowiedz Polka Dot 31 października 2013 at 21:49

      hehehe, a to świetne z tym przebieraniem, no i te robale to rzeczywiście dobry pomysł. U mnie nikt nie szturmuje jakoś na szczęście, bo muffinki już wyszły:)

    Zostaw coś po sobie